یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم
گر که در خویش شکستیم صدایی نکنیم
پر پروانه شکستن هنر انسان نیست
گر شکستیم ز غفلت من و مایی نکنیم
یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم
وقت پر پر شدنش ساز و نوایی نکنیم....
هنگامی که دری از خوشبختی به روی ما بسته می شود در دیگری باز میشود ولی ما اغلب چنان به در بسته چشم می دوزیم که درهای باز را نمی بینیم!
من خدارا دارم
کوله بارم بر دوش
سفری می باید
سفری بی همراه
گم شدن تا ته تنهایی محض
هر کجا لرزیدی
از سفر ترسیدی
تو بگو از ته دل:
"""من خدا را دارم"""
زندگی "باغی: است،
که باعشق"باقی" است.
"مشغول دل " باش،
نه "دل مشغول".
بیش تر "غصه های ما"،از "قصه های خیالی ماست"
پس بدان اگر "فرهاد"باشی،همه چیز "شیرین" است.
دست خودمان نیست که روی حرف هایمان نمی مانیم،بر زمینی ایستاده ایم که هر روز خودش را دور می زند.
جوهری که هویت خویش را نیافته است جوهر رنج است.
کسی که با((خود))نیست!چه تنهایی سختی!
در زندگی طوری باش که انانکه خدارا نمی شناسند،تو را که می شناسند خدا را بشناسند